sobota, 25 października 2014

An-28RM Bryza czyli 20 lat służby nad Bałtykiem

25 października 1994 roku wszedł do służby pierwszy egzemplarz morskiego samolotu patrolowego An-28RM Bryza . Warto przybliżyć historię maszyny o numerze burtowym 1022.

An-28 miały zastąpić w Marynarce Wojennej, dwupłatowe An-2 w zadaniach patrolowych i ratowniczych. Pierwsze samoloty trafiły w 1988 roku do 18. Eskadry Lotnictwa Ratowniczo-Łącznikowego w Gdyni. Były to maszyny w wariancie transportowym. Podobnie jak w przypadku śmigłowców W-3, doświadczenia zebrane w pierwszym okresie eksploatacji posłużyły do ulepszenia konstrukcji. 

W 1992 roku rozpoczęły się próby zmodyfikowanego samolotu przeznaczonego do działań morskich. Bryza została wyposażona w radar obserwacji obiektów nawodnych ARS-100 produkcji Państwowego Instytutu Telekomunikacji (PIT). W późniejszym okresie radar został wymieniony na nowszą konstrukcję ARS-400. Zainstalowano również wyposażenie radionawigacyjne zachodniego pochodzenia, dostosowane do działań z państwami NATO.

Przez dwadzieścia lat służby Bryz w lotnictwie Marynarki Wojennej, samoloty wielokrotnie uczestniczyły w działaniach patrolowych, rozpoznawczych i ratowniczych. Sukcesywnie doposażano w nowoczesną awionikę i wymieniano silniki na nowocześniejsze. Szczytem rozwoju Bryzy okazała się wersja BryzaBis, przeznaczona do wykrywania okrętów podwodnych. Niestety brak środków finansowych i zbyt duża masa sprawiły, że zaprzestano dalszych zaawansowanych prac nad rozwojem tej maszyny. Przyszłe maszyny patrolowe powstaną zapewne w oparciu o platformę C-295, ewentualnie część ich zadań przejmą bsl.

Bryza to kolejny przykład na to, że polski przemysł obronny jest w stanie stworzyć produkty będące idealnymi rozwiązaniami dla wojska. Z dostępnych rozwiązań zbudowano samoloty patrolowo-ratownicze, które skutecznie prowadzą działania nad polskim Bałtykiem. 

Bibliografia
- Ciślak J., Polska Marynarka Wojenna 1995, Gdynia 1995,
- Serafin M., Polska Marynarka Wojenna 1945 - 2007. Kronika wydarzeń, Gdynia 2008, 
- Skowroński G., An-28 w Polsce cz. I, "Lotnictwo z szachownicą" 2003, nr 5.,
- http://www.bl.mw.mil.pl/bryza.php

An-28RM Bryza, n\b 1022 - pierwszy samolot tego typu w polskim lotnictwie wojskowym.



An-28RM Bryza w czasie jednego z lotów operacyjnych nad Zatoką Gdańską.
Godło 3. Kaszubskiego Dywizjonu Lotniczego z Siemirowic.

poniedziałek, 20 października 2014

ORP Kondor

20 października 2003 roku w norweskiej bazie Bergen podniesiono banderę na piątym okręcie podwodnym typu Kobben. Jednostki te zostały bezpłatnie przekazane Marynarce Wojennej RP. Ich głównym zadaniem jest szkolenie kadr okrętów podwodnych i udział w misjach międzynarodowych. 

ORP Kondor od października 2008 do marca 2009 roku uczestniczył w misji "Active Endeavour" na Morzu Śródziemnym. W czasie jej trwania wykrył i zidentyfikował ponad 2000 obiektów, przebywając w zanurzeniu ponad 15 tyś. km.

Mimo, że jednostki typu Kobben są już bardzo wyeksploatowane w dalszym ciągu służą pod biało-czerwoną banderą szkoląc specjalistów wojny podwodnej. Jeżeli w szybkim czasie nie uda się wyłonić zwycięzcy przetargu na nowe okręty podwodne, Polska pozostanie z jedną jednostką - ORP Orzeł.

Bibliografia
- Serafin M., Polska Marynarka Wojenna 1945 - 2007. Kronika wydarzeń, Gdynia 2008
- http://www.altair.com.pl/news/view?news_id=2981

ORP Kondor (297).




 Dziób ORP Kondor. Dobrze widoczne wyrzutnie torpedowe.
 Załoga ORP Kondor w trakcie przygotowań do odcumowania okrętu.
 ORP Kondor na tle modernistycznej zabudowy Gdyni.






poniedziałek, 13 października 2014

Mig-21bis - Orzeł z 34. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego MW

13 października 1994 roku samolot Mig-21bis n\b 8905 miał awarię. Podczas lotu doszło do pożaru instalacji elektrycznej spowodowanej nieszczelnością przewodów hydraulicznych. Pilot kpt.mar.pil. Wiesław Krawczyk wylądował bezpiecznie na lotnisku w Babich Dołach. Łączny nalot maszyny wyniósł 900 godzin i 51 minut. W maju 1996 roku samolot został przekazany do zbiorów Muzeum Marynarki Wojennej. Stał się pierwszym muzealnym Migiem 21bis.

Z okazji 2. Air Show 95 samolot został ozdobiony specjalnym malowaniem autorstwa znanego i cenionego artysty Jarosława Wróbla. Orli Mig-21bis został zaprezentowany na wystawie statycznej. 

Bibliografia
- K. Kirschenstein, 34. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego,
- http://aviateam.pl/artykul/title;samoloty-i-smiglowiec-opuszczaja-muzeum-marynarki-wojennej-w-gdyni/

Mig-21bis, n\b 8905, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni. 



Skrzydło delta samolotu Mig-21.
 75 lat lotnictwa morskiego w Polsce.




Widok na wystawę plenerową Muzeum Marynarki Wojennej. Niestety decyzją poprzedniego dyrektora placówki: Mi-4M, Ił-28R, Lim-6bis i opisywany Mig-21bis, zostały przeniesione do Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie. Miały tam przejść odpowiednią renowację, ale dostępne materiały fotograficzne nie potwierdzają żadnych poważniejszych prac mających przywrócić świetność morskich skrzydeł i łopat.
Najbliższy morski Mig-21 znajduje się na terenie 43. Bazy Lotnictwa Morskiego.

niedziela, 12 października 2014

ORP Lublin

12 października 1989 roku podniesiono banderę na ORP Lublin. Matką chrzestną okrętu była pani Ludmiła Sołowiej - Mańko, nauczycielka z Lublina. 

Jednostki projektu 767 miały zastąpić średnie okręty desantowe projektu 770\771. Doktryna Układu Warszawskiego przewidywała desant 7. Łużyckiej Dywizji Desantowej na tereny Danii. Niezbędne były nowe jednostki mogące zastąpić okręty typu Północny. Prace projektowe zakładały okręty o znacznym stopniu skomplikowania. Miały być uzbrojone w armaty AK-176M wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych kal. 122 mm i przenosić na pokładzie 10 czołgów T-72 lub 17 BWP-1. Ostatecznie wybrano projekt zakładający budowę mniejszych jednostek mogących przenosić 5 czołgów T-72 i uzbrojonych w zestawy ZU-23-2M Wróbel. Do wsparcia ogniowego desantu planowano wybudować specjalistyczne okręty. 

W połowie lat osiemdziesiątych zamierzano całkowicie wymienić flotę jednostek desantowych, która miała się składać z:
- jednego okrętu dowodzenia desantem proj. 769 Jarząbek
- dwunastu okrętów desantowych proj. 767 Brzegówka
- czterech okrętów wsparcia ogniowego proj. 768 Orłosęp
- dwunastu kutrów desantowych proj. 719 Droździk
- dwunastu małych okrętów desantowych

Kryzys ekonomiczny i zmiany doktryny militarnej Polski doprowadziły do wycofania jednostek proj. 770\771 i wprowadzeniu na ich miejsce pięciu okrętów proj. 767 i trzech kutrów desantowych proj. 719.

ORP Lublin wraz z pozostałymi jednostkami tego typu aktywnie uczestniczy w ćwiczeniach z Wojskiem Polskim jak i siłami NATO. Dawni potencjalni przeciwnicy stali się naszymi sojusznikami. Okręty nie są już jednostkami desantowymi ale transportowo-minowymi. Wypełniają ważne zadania w systemie obronnym państwa. Nie wiadomo jak potoczą się losy jednostek tej klasy po tym jak zostaną wycofane okręty proj. 767. Kiedy to nastąpi? Tylko MON raczy wiedzieć. Najważniejsze żeby Polska nie straciła możliwości transportu wojsk i techniki na nieprzygotowany brzeg.

Bibliografia
- J. Ciślak, Polska Marynarka Wojenna 1995,
- J. Ciślak,  Okręty transportowo-minowe projektu 767, "MSiO 2012", nr 9, 
- J. Ciślak, Orłosęp i Jarząbek. Nieznane okręty dla polskich sił desantowych, "MSiO. Wydanie specjalne 2014", nr 3.

ORP Lublin 821.


Oznaczenie jednego z dziewięciu stanowisk parkingowych na pokładzie desantowym. Można na nich umieścić pojazdy o masie jednostkowej do 45 ton.
ZU-23-2MR Wróbel II.
Widok na pokład desantowy. Jednostki proj. 767 można wyposażyć w tory minowe umożliwiające przenoszenie od 50 do 134 min morskich. Można też przenosić wyrzutnie ładunków wydłużonych przeznaczonych do wykonywania podejść na obszarach zaminowanych.

 Tabliczka znamionowa na ORP Lublin
 Dzwon okrętowy ORP Lublin.
 ORP Lublin w Gdyni.

czwartek, 2 października 2014

Ostatni lot Iła-28 w Polsce

2 października 1979 roku odbył się ostatni lot samolotu Ił-28. Załoga w składzie: kpt. pil. W. Woźniak, kpt. nawig. I. Klepacki, strzelec rtg. st. bosman H. Matacz wykonała przelot z Redzikowa do Nadarzyc. Zakończono wówczas oficjalnie eksploatację tych maszyn w Polsce.

Ił-28 trafił do polskiego lotnictwa w 1952 roku. Łącznie zakupiono 98 sztuk dwusilnikowych maszyn bombowych. Zastąpiły one przestarzałe i zużyte bombowce Pe-2 i Tu-2. Ił-28 był używany jako klasyczna maszyna bombowa a także jako samolot rozpoznawczy i WRE. W ostatnim okresie służby, Iły wykorzystywano jako maszyny holujące cele powietrzne. W działaniach rozpoznawczych nad morzem, wielokrotnie dochodziło do kontaktów w powietrzu z samolotami niemieckimi i duńskimi. Kilka maszyn używano do testowania silników w ITWL i Instytucie Lotnictwa. W latach siedemdziesiątych maszyny przestały być nowoczesnym środkiem walki. Prędkość, wyposażenie elektroniczne i brak kierowanego uzbrojenia, skreślały Iła jako maszynę uderzeniową i rozpoznawczą. W późniejszych latach zostały zastąpione przez samoloty Su-20 i Su-22M4. W Marynarce Wojennej zadania Iła-28 przejęły Iskry, SBLimy i Bryzy.
Bibliografia
- Mikołajczuk M., Gruszczyński J., 7.Pułk Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego, Warszawa 2006
- Zieliński J., Mikołajczuk M., Historia polskiego lotnictwa wojskowego 1945-1962, Warszawa 2010. 
- Zieliński J., Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010. Rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze, Warszawa 2011.
- http://www.polot.net/?p=a181

Ił-28 n\b 69 w Muzeum Marynarki Wojennej. Niestety w związku z decyzją poprzedniej dyrekcji placówki, obecnie ten samolot można zobaczyć w Dęblinie.

UIł-28 n\b S3 w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Ił-28 n\b 52 w Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu.
Stanowisko strzelca w Ił-28.