poniedziałek, 18 stycznia 2016

Motorówki hydrograficzne projektu MH111/C - M-38, M-39, M-40

18 stycznia 1984 roku podniesiono banderę na motorówkach hydrograficznych M-37, M-38 i M-39. M-35 weszła do służby 12 lipca 1984 roku natomiast ostatnia z serii M-40 24 października 1984 roku.Jednostki te zostały zaprojektowane i zbudowane w Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni. Łącznie MW otrzymała pięć jednostek projektu MH111/C. 

Opuszczenie bandery na wszystkich motorówkach pozostających w służbie 3. Flotylli Okrętów hydrograficznych MH111/C odbyło się 1 grudnia 2015 roku. Natomiast ostatnia z motorówek - M-35 służąca w 8. FOW została wycofana 10 grudnia 2015 roku. 

Bibliografia
- Ciślak J., Polska Marynarka Wojenna 1995, Warszawa 1996.
- http://3fo.wp.mil.pl/pl/1_283.html
- http://8fow.wp.mil.pl/pl/1_141.html

M-40 motorówka hydrograficzna projektu MH111\C. Na okres zimy jednostki te były wyslipowane na brzeg.
M-38 motorówka hydrograficzna projektu MH111\C.
Po wejściu do służby nowych motorówek typu Wildcat-40 stare jednostki oczekiwały w porcie na skreślenie ze stanu MW RP.
Motorówki MH111\C zostały zastąpione przez motorówki MH1, MH2, MH3 i MH4 typu Wildcat-40.

niedziela, 17 stycznia 2016

M80 czyli iracki hełm kompozytowy

17 stycznia 1991 roku wojska koalicji pod dowództwem Stanów Zjednoczonych przystąpiły do ataku na Irak. Był to skutek niewypełnienia rezolucji 678 wydanej przez Radę Bezpieczeństwa ONZ. Dotyczyła ona wycofania się wojsk irackich z Kuwejtu. 

Wojna w Zatoce Perskiej nazywana jest pierwszą wojną XXI wieku. Po raz pierwszy na masową skalę użyto broni precyzyjnej i wielu innych nowoczesnych rodzajów uzbrojenia. Z okazji 25 rocznicy rozpoczęcia operacji Pustynna Burza przedstawiam iracki hełm kompozytowy M80. 

Irak w latach osiemdziesiątych XX wieku toczył wyniszczającą wojnę z Iranem. Wojska irackie były dość porządnie wyekwipowane w sprzęt pochodzenia radzieckiego i państw należących do NATO. Korzystano również z technologii militarnych z innych krajów świata. W końcu dochody z ropy dawały szerokie możliwości finansowe. Dzięki temu do Iraku trafiły hełmy kompozytowe pochodzące z Korei Południowej. Wykonane są z corlonu będącego koreańskim odpowiednikiem tworzyw kevlarowych. 

Obecnie armia iracka praktycznie nie używa hełmów z epoki saddamowskiej. Mogą się jednak zdarzać jeszcze egzemplarze M80 lub późniejszych wersji M90. 

M80-iracki hełm kompozytowy z okresu operacji Pustynna Burza.

Większość hełmów ma otarcia górnej części czerepu. Może to być spowodowane zdejmowaniem (lub rzucaniem) hełmu na grunt celem odmówienia modlitwy.

Fasunek i podpinka wzorowane były na amerykańskim hełmie M1. Sam kształt czerepu również jest inspirowany legendarną amerykańską konstrukcją.
Podpis właściciela hełmu. Kto wie jak potoczyły się jego losy? Może zginął w 1991 lub w 2003 roku podczas działań armii amerykańskiej. Mógł też zostać ofiarą terroru reżimu Saddama Husseina. Nawet mógł walczyć z polskimi żołnierzami pełniącymi misję stabilizacyjną. A może teraz siedzi w Europie Zachodniej jako ekonomiczny uchodźca? Nie sposób tego ustalić. Jedno co pewne to fakt, że w przeciągu 25 lat świat się zmienił. Teraz na polskich poligonach ćwiczą żołnierze amerykańscy a nowa iracka armia używa czołgów Abrams, które 25 lat temu dziesiątkowały dywizje pancerne Saddama.

niedziela, 10 stycznia 2016

WOŚP 2016, Sopot

Od 2009 roku na sopockiej plaży odbywa się finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Wówczas pasjonaci skupieni wokół TRGH i Stowarzyszenia Militarni Trójmiasto organizują piknik militarny.

WZT-1 - wóz zabezpieczenia technicznego na podwoziu czołgu T-55.
Wspierając WOŚP jest możliwość przejechania się tym wozem po sopockiej plaży.






 Ciężarówka REO M-35.

 REO M-35 w wersji ciągnika siodłowego.


37 mm armata przeciwlotnicza wz. 1939 (61-K)


Jeep Willys.


 Land Rover 109 pochodzący ze szwedzkiego demobilu. W pięknym kamuflażu M90.

 Szwedzki napis eksploatacyjny.

CH-136 Kiowa, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

10 lutego 1966 roku oblatano pierwszy prototyp śmigłowca Bell 206A. Armia Stanów Zjednoczonych przyjęła ten śmigłowiec do uzbrojenia jako OH-58 Kiowa.  

W 1970 roku Kanada zdecydowała się zakupić maszyny tego typu. Zgodnie z kanadyjskim zwyczajem nadano im własne oznaczenie - CH-136. Używano ich do połowy lat dziewięćdziesiątych. 

W 2010 roku krakowskie Muzeum Lotnictwa Polskiego otrzymało w darze śmigłowiec oznaczony numerem seryjnym 71-20920. Maszyna ta latała w 408. dywizjonie stacjonującym w Edmonton. 

CH-136 Kiowa, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.


Silnik Allison T63-A-700.